ბლოგები

ჸოროფათი ალნაკვირტა

ზმანება ბძირ ღუმა ფარსაკ, ქვერსემ ჭყონი ჸალეფ კვათილ. ჯინჯი როკო გინორთუდ, წვანს იშენ რდჷ ფეშერ ფალილ. ტყვაც დო გურგინ უსოფუანდ  ქარ-ბორია ინჭვილჷდ, თხომუეფი აკოპუტორ. ჭყონ გურმულირ ღირწკინჷდ. ყებურს ჯვეშეფ ქეკოხედ. წკირს ქოთომი ქმოგჷდ, მოქეფეს აკა ვაგჷდ ტაბაკი კუნთხუს ქიკინოდგჷდ. ვეფჩინ მირდჷნ, ხანერ კოჩი, წელს ლეკურით ქალაგჷდ. თოლ გამსწორ დო გოხონარუ, […]

ვიქტორინა ბიძინა ყალიჩავასთან ერთად

დიდი ხანია ბატონი ბიძინა ყალიჩავა ჩხოროწყუში საინტერესო ვიქტორინებისა და “რა, სად, როდის” შეჯიბრებათა ორგანიზატორია. ჩვენ საიტზე მისი ინიციატივით სპეციალური გვერდიც გაიხსნა, სადაც კითხვებზე ონლაინ რეჟიმში პასუხების გაცემის შესაძლებლობა ყველას მიეცა.

ქალი ნამდვილი

შენ ხარ ის ქალი! ქალი შეშლილი, მე რომ დავეძებ ქარში, გრიგალში. ხან ტრფობა გინდა, ხანაც სიშორე. ნეტავ, რას ფიქრობ გულის სიღრმეში? შენ ღრმა ძილიდან გამომაფხიზლე მუზად მეწვიე, ჭექა-ქუხილად, ხან სევდიანი, ხან მომღიმარი. ცრემლიც კი გშვენის ფარად-მახვილად. ხანაც შრიალებ სიოს ჩურჩულად ხან სიცივე ხარ, ყინვა და სუსხი შეზე ოცებით დამუხტულია ჩემი […]

მუხური

შენ გადმოგყურებს მაღლიდან ბუნება – მშვიდი, კლდიანი. ვერ ავღწერ შენს სილამაზეს რომც ვიყო ენაწყლიანი. შენ ჩანჩქერები გამშვენებს, მკერდზე ჩამოგდის მდინარე. წყაროს წყლებით ხარ მდიდარი ლუგელის წყალმომდინარე. სოფლის ცენტრს მუდამ ამშვენებს უბერებელი ჭადარი. ვერ აკლებს წლები ვერაფერს  ვერც დარი, ვეღარც ავდარი. მუხურო, შენი მშვენება  სხვებისთვის ვერ ამიხსნია. აქ სილამაზემ შემიპყრო მისგან […]

ჩემი თვალსაზრისი

შეიძლება, ხანდახან თავი ზეცაში მფრინავ ღრუბლებად  იგრძნო, ან მიტოვებულ ლოდად, რომელიც ყველასგან მივიწყებულა და გაუნძრევლად შემოუფარგლავს ადგილი დედამიწის ზურგზე, შეიძლება, თავად იყო ქარი. არ არის სამყაროში სიმშვიდე და წესრიგი, არც ქაოსია ჩვენს ირგვლივ, არც ადამიანია ღრუბელი, ლოდი ან ქარი, არც არავინ იბადება წარმატებისთვის ან ტანჯვისთვის. ყველაფერი – წესრიგი, თანასწორობა თუ […]

ხალხის სიბრძნე

კარგს გაჰკიცხავს, ცუდს ვერ ჰგუობს. ასეთია ხალხის ნება. ხალხის მოსაწონი, ვერა, ვერ დაწერა ღმერთმა მცნება. ერთადერთი იდეალი, ღმერთმა შვილი მოგვივლინა. ქრისტე ხალხმა ჯვარს გააკრა შურით გული გაეყინა. სინანულიც იცის ხალხმა. სიკვდილის წინ, ბოლოს, გვიან. სიცოცხლეში არ ადარდებს სად ან რისთვის სისხლსა ღვრიან. მტრობა იცის – რარიგ სასტიკ – ჯვარცმა, სულში […]

სამშობლოს

  ნისლში ცივად გახვეულა გაყინული ფიქრი, და შენამდე დროს და მანძილს ფიქრით დროში ვითვლი. უსამშობლოდ, უმამულოდ ზამთარ-ზაფხულ ვიწვი. ქართველი ვარ, ქართველობას არაფერზე ვცვლიდი. დრო ყველაფრის მკურნალია, აწმყო – მაინც რთულია, და მომავლის იმედი ასე საამურია. ჩონგური და ვაზის ცრემლი, კვნესის სალამურია, დიდოვ ნანა, დიდოუ დო იავნანინაო. სიზმრად მესმის, ცხადში მიხმობს. […]

პატარა პარიზთან

ჩემს მუნიციპალიტეტს თავისი მიზიდულობის ძალა აქვს.დედამიწის ზურგზე არანაირი ემოცია არ არსებობს, რომ ეს მაგნიტური ზემოქმედება აღვწერო.პათეტიკის გარეშე ასეა….უბრალოდ <3  ჩხოროწყუ …. პატარა “პარიზი” 😀