ხაბუმის სკოლაში რამდენჯერმე გამოგზაურეთ და შეხვედრები წინ კიდევ არის. ამჯერად აქ განთავსებული სამუზეუმო სივრცეს ვეწვიეთ, რომლის ინიციატორი ასოციაცია “ბილიკი”, სკოლის დირექცია და რა თქმა უნდა ქალბატონი ნარგიზა კვარაცხელია გახლდათ.

ნარგიზა მასწავლებელი წლებია ისტორიულ მასალებს უფრთხილდება, პატრონობს და ბავშვებში სოფლის და ქვეყნის სიყვარული გააძლიეროს. ის ლეო ცირამუას , სხვა ცნობილი მასწავლებლების გზას აგრძელებს. სასიამოვნოა,რომ მისი სურვილების რეალიზაციას ხელი “ბილიკმა” ძალიან შეუწყო.

მშვიდობისა და განვითარების აკადემიის აღმასრულებელი დირექტორი მაკა სართანია და ასოციაცია “ბილიკის” ხელმძღვანელი, სკოლის პედაგოგი ხათუნა მიქავა

საერთო ძალისხმევით სკოლაში დადიანების სახელი დაბრუნდა. დადიანების ბილიკს ხომ წარსულიდან თანამედროვეობისკენ მოვყავართ.

ეს აფიშა პედაგოგ ლეო ცირამუას თავისი ხელით დაუწერია. ლეო მასწავლებელი ხაბუმის სკოლის პირველი გამოშვებას ეკუთვნოდა.მისი ღვაწლი სკოლას და სოფელს ეტყობა. ლეო სპორტით ყოფილა დაკავებული, ბავშვები პედაგოგის ვარჯიშს ხშირად თვალს ადევნებდნენ. ის ხომ სკოლის წინ ცხოვრობდა უსაზღვროდ უყვარდა მისთვის გამორჩეული სკოლა

“დადიანების მაგნოლიები”-დადიანების ყოფილი აგარაკი, ბილიკი, წყარო და სკოლაში არსებული შემეცნებითი ცენტრი

სამანჩოს დადიანებთან ადგილი ორგანულადაა დაკავშირებული. უშუალოდ სკოლა კი აქ 1923 წელს განთავსდა .მისი პირველი დირექტორი ილია დადიანი იყო.თავადის ჩამორთმეულ სახლში ბოლშევიკებმა ყოფილი მფლობელი თავის სასმსახურში ჩააყენეს.

ილია დადიანმა სკოლა სამეგრელოში უმნიშვნელოვანეს საგანმანათლებლო ცენტრად აქცია, რომელიც 90 წელზე მეტია მოსწავლეეების აღზრდაზეა ორიენტირებული.

ლეო მასწავლებლის სკივრიდან კიდევ ბევრ საინტერესო ცნობას მოვიძიებთ.ახლა კი უშუალოდ ფოტოების დროა. თავიდანვე ხარისხისთვის ბოდიშს მოგიხდით. ჯერ სკანერი არ გვაქვს და ფოტოაპარატით საუკეთესო არ გამოდის:) ნელ-ნელა უკეთესი ფორმატით ჩავანაცვლებთ.

1929 წელი. ახალგაზრდა ლეო ცირამუა წალენჯიხაში მიავლინეს. თანამდებობა ცოტა დაგვაბნევს “კოოპწრის კულტხელმძღვანელი:”მძიმე სტალინისტური დროის მიუხედავად ერთობ კეთილი და თავისუფალი სურათი გამოუვიდათ.

1934 წელი ლეო პედაგოგების კურსებზეა. ბორჯომში კოლეგებთან ერთად იმყოფება

ომის შესახებ ცალკე ჩანაწერი კიდევ გვექნება. ამ ჩანაწერში პედაგოგი და ხაბუმელი ღიმილის ბიჭი ტერენტი ჯალაღონია გვინდა წარმოგიდგინოთ.

ტერენტი ყველგან საუკეთესოდ სწავლობდა. დიდ მომავალს უწინასწარმეტყველებდნენ. ლექსები? უყვარდა ემოციების სტრიქონად ქცევა. ბევრი ვერაფერი მოასწრო…1941 ში დაიღუპა.

გადაღების ადგილი და დრო უცნობია,მაგრამ იქნებ წინაპარი ვინმემ ამოვიცნოთ? სურათი პირველად ქვეყნდება

ფოტოში ფიქსირებული პირი ანტონ ჩიქოვანია . სპეციალურ ჯგუფში გავაზიარეთ და გამოხმაურებისთვის დიდი მადლობა

ეს არის მღვდელი ანტონ იესეს ძე ჩიქოვანი. დაბ. 1841 წელს გლეხის ოჯახში. ქართულ ენაზე საეკლესიო წიგნების წერა-კითხვა და საეკლესიო ტიბიკონი კარგად, რამდენიმე ნაწილი კატეხიზმო და ისტორიული მოთხრობა, სოფლიური გალობა, რუსული ნუმერაცია მარტვილის საკათედრო ტაძარში ისწავლა. 1863 წლის 2 ივლისს მეორე მუხურის ღვთისმშობლის მიძინების სახ. ტაძრის მედავითნედ დაინიშნა. 1872 წლის 27 მაისს პირველი მუხურის წმ. გიორგის სახ. ტაძარში გადაიყვანეს. 1886 წლის 24 აგვისტოს გურია-სამეგრელოს ეპისკოპოსმა გრიგოლმა (დადიანი) დიაკვნად აკურთხა და მეორე მუხურის ტაძარში განამწესა. 1892 წლის 25 იანვარს მღვდლად დაასხა ხელი და ლექარჩის მთავარანგელოზთა სახ. ტაძრის წინამძღვრად დაადგინა. დაჯილდოებული იყო საგვერდულით. 1908 წლის მარტში შტატიდან გავიდა. 1914 წელს მეორე მუხურის ღვთისმშობლის მიძინების სახ. ტაძარზეა მიწერილი როგორც უშტატო მოძღვარი. გარდაცვალების წელი უცნობია. მეუღლე სალომე იოანეს ასული (მეორე ვერსიით _ ვასასი უჩანას ასული, დაბ. 1847წ.) და შვილები: შუშანიკი (დაბ. 1880წ.); ისააკი (დაბ. 1883წ.).

და კიდევ “ორი საბუთია და ორივეგან სხვადასხვა სახელი წერია ცოლის, და კიდევ როდის გარდაიცვალა და სად არის დაკრძალული.” თუ მოგეპოვებათ ინფორმაცია, მადლობელი ვიქნებით დაზუსტებისთვის, ასევე სხვა პირების შესახებ ინფორმაცია თუ მოგეპოვებათ 🙂

კიდევ ერთი სურათი-გამოცანა…. ადგილად მითითებულია ხაბუმე, ხოლო თარიღად მეცხრამეტე საუკუნის 90-ნი წლები. სურათის აღწერა კი გვაცნობს, რომ ესაა წერა-კითხვის წარმომადგენელთა სტუმრობა ხაბუმეში… გვეეჭვება და ამიტომ დახმარებას ვითხოვთ 🙂 ფიქსირებულ პირებს შორის დასტურდება ივანე ჩიქოვანი და უთუ შენგელია.