აპოლონ ადონია – “ოსურიშ გური”

გურ ქობძირ ამდღა;
შარა პიც ბძირი ოსურიშ გური.
წვანე დოლოს გეძუდ მუშოთი.
გეძუდ ყურდგას…
გუვოლ უნელო…
ქუდუვეხოლი, ქუდუვეკვირი.
ცომცი ზისხირი ვაგოდგუდ გალე.
ვართ გჷდ ღურელც.
ოსჷმანეშე ყამათ ეჭკირილც
დო ნანძალუო ეშაღილაზირც
ვაგუდუ თინა.
ჯა ჟირი სუმი ირშიალუდ
თიში გოხოლუს…
უხვიჩინანდ ბჟას ბაია
გინოცუნდელი.
შურგეშაღალაშ შანა-კვალი
ვაჩქუდუ მუკი.
მუმაძირ: ითამ იველუდუ!
მასქვამია რდჷ,
დიხაშიან ბჟაშ ნაჟირუა…
ოდო იფიფრქი:
მუ ჸოროფული ნოჸოფუე
ეშნატურინა ოგურეშე მუშ კორინით
დო მუშ დუდიშო მორინე თელი გური მაქ…
უკულ ჟირ ხეთ, მოთხილებურო ვეხოლებუდი:
ბაღანობას ოგვაჯეშე ენაფურინა
მართვეს ბჭოფუნდით ათაშ ტყას.
ვეხოლებუდი, ვეხოლებუდი,
მოკოდ ხელეფით ეიპონკო,
გურც ქიმლებდვიკო, ქიბხუტოლეკო,
ნინა უწიკო მაფერაფალი…
ქინმორკიუ:
”სქანცალ კოჩეფშე ვორექია დოჸოთამილი”
ქინმორკიუ დო ალამო ქოთ ქიდიქანცუ,
გინირთ ტორონჯო,
ქოფურინ ცაშა…