ჩხოროწყუს მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა

3.2ათასი

ჩხოროწყუს მოსახლეობა 2024 წლის აღწერით — სრული დემოგრაფიული პორტრეტი

2024 წლის 14 ნოემბრის მდგომარეობით, ჩხოროწყუს მუნიციპალიტეტში 20,677 მცხოვრებია. მონაცემი ეფუძნება საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახურის 2024 წლის მოსახლეობისა და სასოფლო-სამეურნეო აღწერის დაზუსტებულ შედეგებს, გამოქვეყნებულს 2026 წლის 22 აპრილს. მოსახლეობის 49.2% კაცია — 10,177 ადამიანი, ხოლო 50.8% ქალი — 10,500 ადამიანი.

მუნიციპალიტეტი მკვეთრად სასოფლო ხასიათისაა. ქალაქ ჩხოროწყუში, რომელიც მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია, ცხოვრობს მოსახლეობის 17.4%, ხოლო დანარჩენი 82.6% მუნიციპალიტეტის სოფლებშია განაწილებული.

ძირითადი ციფრები

მაჩვენებელი	რაოდენობა	წილი
მთლიანი მოსახლეობა	20,677	100%
მამაკაცები	10,177	49.2%
ქალები	10,500	50.8%
ქალაქი ჩხოროწყუ	3,599	17.4%
სოფლები	17,078	82.6%
ბავშვები (0–14)	3,339	16.1%
შრომისუნარიანი ასაკი (15–64)	12,339	59.7%
ხანდაზმულები (65+)	4,999	24.2%

წინასწარი და დაზუსტებული მონაცემები

საქსტატმა აღწერის შედეგები ორ ეტაპად გამოაქვეყნა: წინასწარი მონაცემები — 2025 წლის ივნისის ბოლოს, ხოლო დაზუსტებული — 2026 წლის აპრილში. ჩხოროწყუს მაჩვენებელი დაზუსტებისას 358 ერთეულით (+1.76%) გაიზარდა: წინასწარი მონაცემით მუნიციპალიტეტში 20,319 მცხოვრები იყო, დაზუსტებული შედეგით კი — 20,677.

მაჩვენებელი	წინასწარი	დაზუსტებული	ცვლილება
მთლიანი მოსახლეობა	20,319	20,677	+358 (+1.76%)
მამაკაცები	9,997	10,177	+180
ქალები	10,322	10,500	+178
ქალაქი ჩხოროწყუ	3,271	3,599	+328
სოფლები	17,048	17,078	+30

დაზუსტება ძირითადად ქალაქ ჩხოროწყუს მაჩვენებელზე აისახა: წინასწარ დაფიქსირებულ 3,271 მცხოვრებს საბოლოო მონაცემებში 328 ადამიანი დაემატა.

ჩხოროწყუ რეგიონის ფარგლებში

ჩხოროწყუს მუნიციპალიტეტი სამეგრელო-ზემო სვანეთის რეგიონში მოსახლეობის რაოდენობით მე-7 ადგილზეა 9 მუნიციპალიტეტიდან. მისი მოსახლეობა აღემატება აბაშისა და მესტიის მაჩვენებლებს.

ურბანიზაციის მიხედვით ჩხოროწყუ რეგიონის ერთ-ერთ ყველაზე სასოფლო მუნიციპალიტეტად რჩება: ქალაქ ჩხოროწყუში ცხოვრობს მოსახლეობის 17.4%, ხოლო სოფლებში — 82.6%.

ასაკობრივი სტრუქტურა

ჩხოროწყუს ასაკობრივი სტრუქტურა მკვეთრად დაბერებულ დემოგრაფიულ სურათს აჩვენებს. ყველაზე მრავალრიცხოვანია 60–64 წლის ჯგუფი — 1,812 მცხოვრები და 65–69 წლის ჯგუფი — 1,761 მცხოვრები. ამის საპირისპიროდ, 0–4 წლის ჯგუფში მხოლოდ 823 ბავშვია.

ეს ნიშნავს, რომ მუნიციპალიტეტის ასაკობრივი პირამიდა ფუძეში ვიწროა, ხოლო ხანდაზმულ ასაკებში შედარებით ფართო — რაც მოსახლეობის დაბერებისთვის დამახასიათებელი ფორმაა.

მოსახლეობის დაბერება

ჩხოროწყუში ბავშვთა წილი (0–14) 16.1%-ია, ხოლო ხანდაზმულთა წილი (65+) — 24.2%. დაბერების ინდექსი, ანუ 65 წლის და უფროსი მოსახლეობის რაოდენობა 100 ბავშვზე, ჩხოროწყუში დაახლოებით 149.7-ს შეადგენს.

ჩხოროწყუში ყოველ 100 ბავშვზე დაახლოებით 150 ხანდაზმული მოდის — ეს მკაფიოდ აჩვენებს მუნიციპალიტეტის დემოგრაფიულ დაბერებას.

ხანდაზმულობის დემოგრაფიული დატვირთვა — 65 წლის და უფროსი მოსახლეობის რაოდენობა 15–64 წლის 100 მცხოვრებზე — ჩხოროწყუში 40.5-ია. ეს მაჩვენებელი მნიშვნელოვნად აღემატება საქართველოს საშუალო მაჩვენებელს და მიუთითებს მოსახლეობის მაღალ დაბერებაზე.

სქესობრივი თანაფარდობა

მთლიან მუნიციპალიტეტში 100 ქალზე 96.9 კაცი მოდის — ქალები ოდნავ ჭარბობენ. თუმცა ასაკობრივ ჯგუფებში სურათი განსხვავებულია: 30–34 წლის ჯგუფში 100 ქალზე 124 კაცი მოდის, ხოლო 85 წლის და უფროს ასაკში — 100 ქალზე მხოლოდ 39 კაცი.

გენდერული თანაფარდობის ცვლილება შეიძლება უკავშირდებოდეს ასაკობრივ სტრუქტურას, შრომით მიგრაციას ან ორივე ფაქტორის ერთობლიობას; ზუსტი მიზეზების დასადგენად საჭიროა დამატებითი მიგრაციული და ასაკობრივ-სქესობრივი ანალიზი.

მოსახლეობის ცვლილება 2002–2024 წლებში

2002 წლის აღწერით ჩხოროწყუს მუნიციპალიტეტში 30,209 მცხოვრები იყო, 2014 წელს — 21,754, ხოლო 2024 წლის დაზუსტებული აღწერით — 20,677. შესაბამისად, 22 წელიწადში მუნიციპალიტეტმა 9,532 მცხოვრები დაკარგა, რაც 31.6%-იან კლებას ნიშნავს.

აღწერა	მოსახლეობა	ცვლილება
2002 წ.	30,209	—
2014 წ.	21,754	−8,455 (−28.0%)
2024 წ.	20,677	−1,077 (−5.0%)
2002→2024	−9,532	−31.6%

22 წელიწადში ჩხოროწყუს მუნიციპალიტეტმა მოსახლეობის თითქმის ერთი მესამედი დაკარგა.

ადმინისტრაციული ერთეულები — ცვლილება 2002-დან 2014-მდე

2002–2014 წლებში მოსახლეობის შემცირება თითქმის ყველა ადმინისტრაციულ ერთეულში ფიქსირდება. ყველაზე მკვეთრი კლება ლეწურწუმეში აღინიშნა, სადაც მოსახლეობის ნახევარზე მეტი დაიკარგა.

ადმ. ერთეული	2002	2014	ცვლილება
ლეწურწუმე	2,742	1,184	−1,558 (−56.8%)
ზუმი	1,548	995	−553 (−35.7%)
მუხური	2,910	1,980	−930 (−32.0%)
ქვედა ჩხოროწყუ	1,896	1,366	−530 (−28.0%)
ხაბუმე	3,623	2,609	−1,014 (−28.0%)
ნაკიანი	465	342	−123 (−26.5%)
ქალაქი ჩხოროწყუ (+ გარახა)	5,040	3,716	−1,324 (−26.3%)
ნაფიჩხოვო	2,062	1,572	−490 (−23.8%)
ლესიჭინე	4,074	3,121	−953 (−23.4%)
კირცხი	2,233	1,721	−512 (−22.9%)
ახუთი	2,155	1,687	−468 (−21.7%)
ჭოღა *	1,461	1,461	0 (0.0%)
მუნიციპალიტეტი	30,209	21,754	−8,455 (−28.0%)

სოფლები, რომლებიც ყველაზე მკვეთრად შემცირდა

ცალკეული სოფლების დონეზე სურათი კიდევ უფრო მკვეთრია. რამდენიმე დასახლებამ 2002–2014 წლებში მოსახლეობის ნახევარზე მეტი დაკარგა.

დასახლება	2002	2014	ცვლილება
ნაგვაზუ	736	52	−684 (−92.9%)
ლეჯიქე	705	174	−531 (−75.3%)
ქოყო	446	154	−292 (−65.5%)
ლეახალე	132	58	−74 (−56.1%)
ლეწურწუმე	1,495	801	−694 (−46.4%)

ნაგვაზუს მოსახლეობა 736-დან 52-მდე შემცირდა — ეს ერთ-ერთი ყველაზე მკვეთრი დემოგრაფიული ვარდნაა მუნიციპალიტეტის სოფლების დონეზე.

შედარებით სტაბილური დასახლებები

საპირისპიროდ, რამდენიმე დასახლება შედარებით სტაბილური დარჩა. ნაკიანში მოსახლეობა 179-დან 182-მდე გაიზარდა, ხოლო ქვედა ჩხოროწყუში 1,191-დან 1,192-მდე. ამ ტიპის მდგრადობა ცალკე ანალიზს საჭიროებს და შეიძლება უკავშირდებოდეს მდებარეობას, ინფრასტრუქტურას ან ადგილობრივ სოციალურ-ეკონომიკურ პირობებს.

სრული ცხრილი ყველა დასახლებით — 2002 და 2014

ადმ. ერთეული	დასახლება	2002	2014	ქალი 2014	კაცი 2014
ქალაქი ჩხოროწყუ	ქ. ჩხოროწყუ	5,040	3,141	1,517	1,624
	გარახა	—	575	280	295
ახუთი	ახუთი	1,196	849	419	430
	მონგირი	959	838	420	418
ზუმი	ზუმი	1,548	995	480	515
კირცხი	კირცხი	1,444	981	481	500
	სარაქონი	789	740	366	374
ლესიჭინე	ლესიჭინე	3,116	2,321	1,175	1,146
	მეორე ლესიჭინე	514	501	254	247
	ოჩხომური	444	299	152	147
ლეწურწუმე	ლეწურწუმე	1,495	801	381	420
	ნაგვაზუ	736	52	27	25
	ჯუმითი	511	331	160	171
მუხური	მუხური	1,538	1,238	628	610
	ლეგახარე	926	588	269	319
	ქოყო	446	154	79	75
ნაკიანი	ნაკიანი	179	182	95	87
	ლეახალე	132	58	29	29
	ლექარჩე	154	102	56	46
ნაფიჩხოვო	ნაფიჩხოვო	759	628	322	306
	ლედარსალე	768	501	232	269
	ხანწკი	535	443	235	208
ქვედა ჩხოროწყუ	ქვედა ჩხოროწყუ	1,191	1,192	593	599
	ლეჯიქე	705	174	94	80
ჭოღა *	პირველი ჭოღა	724	724	367	357
	ლექობალე	76	76	40	36
	მეორე ჭოღა	661	661	343	318
ხაბუმე	ხაბუმე	1,834	1,413	691	722
	მოიდანახე	1,154	785	383	402
	ჯუმითი	635	411	195	216
მუნიციპალიტეტი		30,209	21,754	10,763	10,991

გენდერული თანაფარდობის ცვლილება 2014–2024 წლებში

2014 წლის მონაცემებით მუნიციპალიტეტში კაცები მცირედით ჭარბობდნენ ქალებს: 10,991 კაცი და 10,763 ქალი. 2024 წლის დაზუსტებული აღწერით სურათი შეიცვალა — ქალები ჭარბობენ: 10,500 ქალი და 10,177 კაცი.

აღწერა	კაცი	ქალი	თანაფარდობა
2014	10,991	10,763	102.1 კაცი / 100 ქალი
2024	10,177	10,500	96.9 კაცი / 100 ქალი
ცვლილება	−814	−263	−5.2

ეს ცვლილება შეიძლება უკავშირდებოდეს ასაკობრივ სტრუქტურას, შრომით მიგრაციას ან ორივე ფაქტორის ერთობლიობას. ზუსტი მიზეზების დასადგენად საჭიროა უფრო დეტალური მიგრაციული და ასაკობრივ-სქესობრივი მონაცემები.

მონაცემთა შენიშვნები

ჭოღა. 2002 და 2014 წლების ცხრილებში ჭოღას ადმინისტრაციული ერთეულის სამივე დასახლების მაჩვენებელი ზუსტად ემთხვევა. ასეთი უცვლელობა დამატებით გადამოწმებას საჭიროებს.

გარახა. 2002 წლის მონაცემებში გარახა ცალკე დასახლებად არ ფიგურირებს, ხოლო 2014 წელს ცალკე ერთეულადაა გამოყოფილი — 575 მცხოვრებით.

ორი ჯუმითი. ჩხოროწყუს მუნიციპალიტეტში ორი ჯუმითი ფიგურირებს — ერთი ლეწურწუმეს ადმინისტრაციულ ერთეულში, მეორე კი ხაბუმეს ადმინისტრაციულ ერთეულში. ცხრილებში ისინი ცალ-ცალკე უნდა იყოს მითითებული.

2024 წლის სოფლების მონაცემები. სოფლების დონეზე დეტალური საბოლოო მონაცემების გამოქვეყნების შემდეგ შესაძლებელი გახდება 2002, 2014 და 2024 წლების სრული შედარება თითოეული დასახლების მიხედვით.

წყარო და მეთოდოლოგია

სტატიის ძირითადი მონაცემები ეფუძნება საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახურის 2024 წლის მოსახლეობისა და სასოფლო-სამეურნეო აღწერის დაზუსტებულ შედეგებს. ისტორიული შედარებისთვის გამოყენებულია 2002 და 2014 წლების მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მონაცემები. გამოთვლითი მაჩვენებლები — პროცენტები, დაბერების ინდექსი და დემოგრაფიული დატვირთვის კოეფიციენტები — მიღებულია აღნიშნული მონაცემების საფუძველზე.