ციფრული სკივრი

პეტრე დგებუაძე ლესიჭინელთა გაჭირვების შესახებ ( 1903 -1904 წლები)

პეტრე დგებუაძე გაზეთ ” ცნობის ფურცელში” ლესიჭინელთა გაჭირვებას საზოგადოებას აცნობდა. მისი ინფორმაციები აგრარულ სექტორში არსებულ კრიზისს შეეხებოდა, რომელიც პეპლის შემოსევას და სხვადასხვა ფაქტორს გამოუწვევია. თუ ავტორი შესახებ დამატებითი ინფორმაცია მოგეპოვებათ, მოგვწერეთ

გერმანიის სოფლებში: დაკვირვებანი

ყოფილი სამხედრო ტყვე – ერასტო კაჭარავა, დაბა ხაბუმე, 1920 წლის 1 აპრილი I  ამ ჩემს პატარა წერილში მინდა მკითხველის ყურადღება მივაქციო გერმანული სოფლების მოკლე გეოგრაფიულსა და თვით სოფლელთა ცხოვრების აღწერას. 

უნიკალური ფოტოსურათები, რომელიც 1905 წლის თაიასა და მუხურს ასახავს

1905 წლის 19 მაისის “ცნობის ფურცელის” სურათებიან დამატებაში დაფიქსირებულია ოცინდალის მონასტრისა და ადგილობრივი მოსახლეობის სურათები. იმ პერიოდში თაია მუხურის ნაწილად ითვლებოდა. შესაბამისად რთული სათქმელია ოჯახის სურათი სადაა გადაღებული .

ნათია გახარია ზოგიერთი ტოპონიმის მნიშვნელობაზე

1. #ახუთი – თავში მოვიწროებული, დახშული ვიწრობი, ჩავარდნილი ადგილი მთების გარემოცვაში.2. #გარახა – კლდოვანი, ციცაბო ქედი; ქანობი; გორმახი; ფლატე.3. #დღვანა – საფლობი, თხელი ტალახი.4. #ეწერი – კოლხური სიტყვაა, აღნიშნავს უნაყოფო ნიადაგს.5. #ზანა – წყალი; ვაკე, ბარი; წყლისპირა ბარი.6. #ზინდი – სინდო, შავი დაჭაობებული მიწა.7. #თაია – კნინ. პატარა მთა.8. #თორსა – ტლაპო, საფლობი; ჭაობი, სადაც ყველაფერი იძირება.9. #კირცხი – სეტყვა; ქვიან-ღიჭიანი; ფიცხი, ფიცხელი, ძნელად დასამუშავებელი ნიადაგი.10. #კორცხელი – მაგარი, ფიცხელი […]

რკინის წიდები ქუარდილის გამოქვაბულიდან

რკინის წიდები ქუარდილის გამოქვაბულიდან (სოფელი ახუთი) საორიენტაციო დრო: ძ.წ მეშვიდე-მეექვსე საუკუნეები. ადასტურებს რკინის წარმოებას რეგიონში. ინახება ჩხოროწყუს მუზეუმში

სოფელ ხაბუმის ცენტრი 80-ნ წლებში

მარცხნივ მოჩანს უნივერმაღი, რომელიც დღეს ავარიულ მდგომარეობაში. დაფიქსირებულ პირებს შორისაა სოფლის საბჭოს ხელმძღვანელი ვერა ჭკადუა ვერა ჭკადუას საოჯახო ალბომიდან

ტიტე შელია “ჩხოროწყუს რაიონის დაარსების ისტორიიდან “

გთავაზობთ ტიტე შელიას პატარა წერილს, რომელიც ჩხოროწყუს ისტორიის ფრაგმენტებს ასახავს. რამდენიმე ადგილი შეცვლილია, თუმცა ძირითადი სტილი დაცულია. მოგვაწოდა იაგო ქებურიამ