ჸოროფათი ალნაკვირტა

ზმანება ბძირ ღუმა ფარსაკ,
ქვერსემ ჭყონი ჸალეფ კვათილ.
ჯინჯი როკო გინორთუდ,
წვანს იშენ რდჷ ფეშერ ფალილ.

ტყვაც დო გურგინ უსოფუანდ 
ქარ-ბორია ინჭვილჷდ,
თხომუეფი აკოპუტორ.
ჭყონ გურმულირ ღირწკინჷდ.

ყებურს ჯვეშეფ ქეკოხედ.
წკირს ქოთომი ქმოგჷდ,
მოქეფეს აკა ვაგჷდ
ტაბაკი კუნთხუს ქიკინოდგჷდ.

ვეფჩინ მირდჷნ, ხანერ კოჩი,
წელს ლეკურით ქალაგჷდ.
თოლ გამსწორ დო გოხონარუ,
ქომწუ გურს მუთ ქალაძჷდ.

-მიშ გამნარყ რეთ, სოლე მორთით.
მუს გჷ თქვანი ნაქიმინა?
ჭარა ოკო მგორდანი
გოდინ თოლო ვაწმაძირა.

ჸოროფათი ალნაკვირტა
ჭყონს ჸალეფი საჯიმალო.
გეგლასოფით, გეგლაცხონტით,
გურს ათმონტჷ დაჩხიეცალო.

ასე მეფხვად მუშენ ვეფჩინ,
ჯვეში ჸოფე, ჯვეშეფიში.
უკულ მუთუნ ვაგამგებუ,
კანკალქ ქდმაჭყჷ ნერვეფიში.

ონჯღორე ბძირ მარა ვამიჩქ,
მუშენ ვორდი მორდებას.
მუ დუაშე თეშ მანწარა
გური ოკითხუდ გონებას.

პასუხიში გორუაშა
გამწობლ ქუგუმანგარე.
-უნჩაშ პატონ მუს მონდურქ,
მუ დუაშე, მუს მაბრალე?

ათაქ გოწკანტ ჯვეშიშ სიტყვაქ
“ჸოროფათი ალნაკვიტა.”
მარა იშენ დუს ვაბღუნუ
ფიფქრენქ მუშა კინუდირკა.

-ვავა, ართი ქიმიოძახჷ.
ნორცხვა გარღუ თოლეფიშე.
-კოჩი გაჩენდი! ქიმწიძახჷ 
მანდილოსანქ ჯვეშეფიშე.

დეწყნარ ნანა, ქუმუფერუ.
დიდაცალო ტიბ ხონარით,
ხოჯ ერცქემი უჭვალჷნა
ჭყიშემს გვალას ფერაფით.

დებწყნარ, გვალო ქმანგარინ.
შურქ ქუმანთხჷ ჸოროფაშ.
ვარა მუ სკვამ ფერი ნოღვე
ღორონთიში აკნაფშას.

ჩქიმდა ქუმორთ, ქუმომტიბ,
საქორთუოშ, კოლხ რექ სკუა.
მუჟამ ტიბუ რენ თიწკმა ოკო,
სანთელს გილაქიმინუა.

მარა, კოჩიშ სკუას ნანა,
საჭირო აფუ გოზიმუა.
ჸოროფათი ალნაკვირტა,
ჯიმა დღასი ვადინუა.

ათე ჭყონ რე სკან ქიანა,
ჯინს ოკო გობარუა!
წვანს ფეშერე მიკიძირენ
ნიშანი რე ვაკო ღურა.

მა ქდობდვი ჩქიმ პირობა
ჭყონს ჸოროფას ქალვოჸნა.
ჯვეშიშ ალნაკვირტა ჸას
რკინაშ ჯგუნჯგის ქათვოპონა.

მელე დოფას ჯიმალობას,
მოლე ხვამა-წირუა.
აფხაზ ჯიმას თანაფას
კვერცხის ქიგურკინუა.

ჸოროფათ ალნაკვირტა,
ჭყონს ჸალეფი საჯიმალო.
აფხაზეთი, ჩქინი ტაო,
ლორე, ჰერეთ, სამაჩაბლო.

ვორწყექ ჩეთ გთმოთანდუ,
ჭყონს ჸალეფი გოუფაჩ.
ჩქიმ ნაბარა მელენ ჯიმას,
ბერგით ჯგირო აკუფაჩ.

ჸოროფაშ ჯინს გუთუხეთ
არძო ართო შაყარელი.
ათაქ ჯიმა ქაიშაბკურცხ
ზმანება ბძირ სანატრელი.

მასქური